fbpx

Tekst tego artykułu powstał na podstawie nagrania mojego nauczyciela Ajurwedy, dr Aruna Sharmy, z Ayuskama Ayurveda Institute, w Indiach. Oryginał nagrania w języku angielskim możesz znaleźć tutaj:

Już 3000 lat temu Charaka poświęcił cały rozdział zjawisku pandemii w swoim dziele “Charaka Samhita”. Starał się spojrzeć z całościowej, holistycznej perspektywy na to, co dokładnie ją wywołuje. Zauważył, że bez względu na rodzaj pandemii, u jej podłoża zawsze leży jeden czynnik: nasz klimat. Jakość powietrza, wody, ziemi i natury, która nas otacza. 

Jak pisze Charaka, każde zanieczyszczenie środowiska i każda zmiana w naturze (taka jak np. zmiana pór roku) ma na nas bezpośredni wpływ – zaburza zarówno funkcjonowanie naszego Agni (ognia trawiennego, czyli metabolizmu), jak i naszego układu odpornościowego. To sytuacja, w której również mikroorganizmy takie jak bakterie i wirusy zaczynają się zmieniać i mutować. 

Prawo dharmy i adharmy

Przyczyną, która stoi za zanieczyszczaniem środowiska jest tzw. “adharma”. Adharma to działanie, które jest przeciwieństwem dharmy, czyli najczystszej formy postępowania w każdym z aspektów naszego życia. 

Jeżeli jestem, na przykład, nauczycielem to moją dharmą jest dbanie o moich uczniów i obdarzanie ich wiedzą, jeśli rodzicem to moją dharmą mogę nazwać troskę o moje dzieci i otaczanie ich opieką, natomiast jeśli występuję w roli lekarza – moją dharmą staje się leczenie pacjentów i zajmowanie się nimi w sposób najlepszy z możliwych. 

Jako, że wszyscy jesteśmy ludźmi, istnieje również coś, co nazywamy “kolektywną dharmą”. Należy do niej dbanie o Naturę – jeśli nie postępujemy w stosunku do Natury w zgodzie z dharmą, niszczymy ją. I to jest właśnie coś, co nazywamy “adharmą”. 

Za każdym razem, gdy działamy w zgodzie z dharmą, wytwarzamy dobrą karmę, która zapewnia nam zdrowie i poczucie szczęścia. Gdy natomiast działamy w sposób niezgodny z nią, tworzymy karmę, która przynosi nam cierpienie. 

W Indiach jest takie znane powiedzenie Dharmiczne jest dojenie krowy, ale adharmiczne jest zabicie jej. Możemy to także rozumieć w odniesieniu do Natury – dharmiczne jest korzystanie z jej obfitości, ale adharmiczne jest niszczenie i zabijanie jej.

Zbrodnie przeciwko Naturze

Dlaczego zatem ją niszczymy? Charaka mówi o tym, że przyczyną adharmy są “błędy naszej inteligencji”, których źródłem jest ignorancja. Ignorancja w stosunku do życia, jego przemijalności, celu życia i braku klarownego obrazu samego siebie. 

To prowadzi do nadmiernego przywiązania, strachu, poczucia zagubienia i lęku, co skutkuje powstaniem nadopiekuńczości w stosunku do samego siebie i chciwości. Zaczynamy nadmiernie chronić to, kim jesteśmy i co posiadamy, a nasza chciwość wymyka się spod kontroli – zaczynamy gromadzić wartości materialne. 

Gromadzenie wartości materialnych odbywa się wtedy za wszelką cenę – nawet za cenę niszczenia i nadużywania sił Natury. Niestety, każdy z nas jako konsument, odgrywa w tym mniejszą lub większą rolę. Dokonując różnego rodzaju decyzji zakupowych, motywujemy duże koncerny i korporacje do dalszego niszczenia Natury i dostarczania nam kolejnych wartości materialnych. 

Dlatego musimy przejąć zbiorową, kolektywną odpowiedzialność za to, co się dzieje. To wynik naszej kolektywnej adharmy. Musimy ponieść konsekwencję karmy, którą wspólnie wytworzyliśmy jako społeczeństwo. To bardzo ważne, aby zrozumieć prawo działania karmy, która zawsze wraca. Nie da się jej uniknąć.

Jeśli chcemy wyjść z tej adharmicznej spiralni, musimy zwrócić się do wewnątrz. Zaobserwować i zrozumieć błędy naszej inteligencji. Zwrócić się w stronę prawdziwego sensu życia i jego przemijalności. Zaakceptować to, że wszyscy jesteśmy Naturą i tym samym jednością.

To pierwszy krok, który oddali nas od dawnych nawyków związanych z nadmiernym gromadzeniem i traktowaniem Natury w niewłaściwy sposób. 

A jeśli masz chęć przeczytać coś jeszcze…